SHRM’in bu yılın İnsan Kaynakları konferansının ana teması: neden sonuç etkisiydi.
Konferans Las Vegas’ta 2 yılın ardından fiziksel olarak gerçekleşti. Konferansı farklı kaynaklardan takip ederken, gündemde olan konular oldukça dikkat çekici ve bir kaç sene öncesine göre ciddi değişikliğe uğramıştı. Buna pandemi etkisi diyebiliriz.
Çalışma ortamı ve kurum kültürü yaratma konferansın öncelikli konuları arasında yer alıyordu.
SHRM CEO’sunun bol alkış alan konuşmasında günümüz İnsan Kaynakları ekiplerinin attıkları her adımın neye neden olduğunun yanı sıra, nasıl bir sonuç doğurduğunu da empati yaparak öngörmesi gerektiğini paylaşması dikkat çekiciydi.
Hibrit ve esnek çalışma da yine konferansın öncelikli konu başlıklarındandı. Amerika kıtasında çoğunluk hibrit çalışmayı tercih ederken, bazı global ve başarılarıyla önce çıkan kurumların tamamen fiziksel çalışmaya dönüşü de panellerde üstü kapalı biçimde eleştirildi.
Bir diğer dikkat çeken konuşma alanı da iş özel yaşam dengesiydi. Nonprofit HR şirketinin CEO’su Lisa Brown, bu ifadenin kullanım şeklinin değişmesi gerektiğini savunduğu panelde, iş yaşamının mevcut yaşamımızın sadece bir parçası olduğunun kurumlar tarafından da kabul edilmesi gerektiğini paylaştı.
Konferansın bir diğer önemli başlığı da ruh sağlığıydı. Tüm bu değişimler içinde kendimizi nasıl koruyacağımızı hem İnsan Kaynakları profesyonelleri hem de uzmanlar pek çok seansta tartıştı.
Fuaye alanında yapılan pek çok etkileşim, twitter duvarı, kostümlü maskotlar, temaya uygun promosyon stantları etkinliklerin ne denli özlendiğini de gözler önüne seren detaylar arasındaydı.
Bugün konferanstan aklımda kalan İnsan Kaynaklarının iş birimleriyle ilişkilerinin ne denli önemli olduğu konusu. Kurumun rotasının, verdiği yenilikçi iş odaklı kararların çalışana yansımalarını tercihen analitik yöntemlerle çalışması gerekenlerin İnsan Kaynakları ekipleri olduğu gerçeği.
Sizce günümüz IK ekipleri bu duruşun neresinde olmalı?
-feryal-
fotoğraf: cottonbro, pexels
